Ο Μίλτον Φρίντμαν (1912–2006) ήταν ένας από τους πιο επιδραστικούς οικονομολόγους του 20ού αιώνα, γνωστός ως ο θεμελιωτής της μονεταριστικής σχολής σκέψης και ως ένας από τους κύριους υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1976 για τη συμβολή του στην ανάλυση της κατανάλωσης, της νομισματικής ιστορίας και της σταθεροποιητικής πολιτικής.
Ο Φρίντμαν διαμόρφωσε τη μονεταριστική θεωρία, η οποία αμφισβήτησε τον κεϋνσιανισμό και υποστήριξε ότι η προσφορά χρήματος είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας του πληθωρισμού και της οικονομικής δραστηριότητας. Στο βιβλίο του "A Monetary History of the United States, 1867-1960", το οποίο συνέγραψε με την Άννα Σβαρτς, υποστήριξε ότι η Μεγάλη Ύφεση οφειλόταν κυρίως σε λανθασμένη νομισματική πολιτική της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), παρά σε εσωτερικές αδυναμίες των αγορών.
Ένα από τα σημαντικότερα θεωρητικά του επιτεύγματα ήταν η διατύπωση της υπόθεσης του μόνιμου εισοδήματος ("Permanent Income Hypothesis"), η οποία υποστηρίζει ότι οι καταναλωτές καθορίζουν την κατανάλωσή τους όχι μόνο βάσει του τρέχοντος εισοδήματός τους, αλλά βάσει της εκτιμώμενης μακροπρόθεσμης ροής εισοδήματος. Η θεωρία αυτή προκάλεσε αμφισβήτηση στη κεϋνσιανή υπόθεση του οριακού ρυθμού κατανάλωσης και επηρέασε βαθιά τη σύγχρονη μακροοικονομική.
Ο Φρίντμαν δεν υπήρξε μόνο ακαδημαϊκός οικονομολόγος αλλά και σημαντικός δημόσιος διανοούμενος. Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ελεύθερης αγοράς, του περιορισμένου ρόλου του κράτους στην οικονομία και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Μέσω του βιβλίου και της τηλεοπτικής σειράς "Free to Choose", προώθησε τις αρχές του οικονομικού φιλελευθερισμού στο ευρύ κοινό.
Υποστήριξε επίσης τη θεωρία των προσδοκιών στον πληθωρισμό, αμφισβητώντας τη μακροχρόνια ισχύ της καμπύλης Phillips και δείχνοντας ότι οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις προσαρμόζουν τις προσδοκίες τους στις κυβερνητικές πολιτικές, καθιστώντας αναποτελεσματικές τις παρεμβάσεις στη ζήτηση.
Η πολιτική του επιρροή ήταν τεράστια, καθώς οι ιδέες του υιοθετήθηκαν από κυβερνήσεις όπως αυτή του Ρόναλντ Ρέιγκαν στις ΗΠΑ και της Μάργκαρετ Θάτσερ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, οι μονεταριστικές πολιτικές του ενσωματώθηκαν στις στρατηγικές πολλών κεντρικών τραπεζών παγκοσμίως.
Αν και ο Φρίντμαν επηρέασε βαθιά την οικονομική πολιτική, οι απόψεις του δέχθηκαν έντονη κριτική, ιδιαίτερα από τους νεοκεϋνσιανούς οικονομολόγους, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η μονεταριστική προσέγγιση δεν μπορεί να εξηγήσει όλες τις διακυμάνσεις της οικονομίας. Επιπλέον, η εφαρμογή των πολιτικών του σε χώρες όπως η Χιλή του Πινοτσέτ προκάλεσε ηθικές διαμάχες, καθώς συνδέθηκε (αν και έμμεσα) με αυταρχικά καθεστώτα.
Παρά τις αντιπαραθέσεις, ο Μίλτον Φρίντμαν παραμένει μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες της οικονομικής σκέψης, με τις ιδέες του να συνεχίζουν να επηρεάζουν τη σύγχρονη οικονομική θεωρία και πολιτική.